Krzyże
Tak, w Czechach wszędzie są krzyże. Niby taki ateistyczny kraj, a na każdym kroku znaleźć można krzyże dziękczynne. Ten zwyczaj na prawdę mocno wszedł w Czechy. U nas można znaleźć oczywiście kapliczki przydrożne, ale tam nie raz na terenie jednej wiochy w Google Mapsach namierzycie ze 3-4 takie. Widząc to śmiem twierdzić, że "pielgrzymka" od krzyża do krzyża jak w grze to może nawet być niedzielna rozrywka w Czechach.
Tak, w Czechach wszędzie są krzyże. Niby taki ateistyczny kraj, a na każdym kroku znaleźć można krzyże dziękczynne. Ten zwyczaj na prawdę mocno wszedł w Czechy. U nas można znaleźć oczywiście kapliczki przydrożne, ale tam nie raz na terenie jednej wiochy w Google Mapsach namierzycie ze 3-4 takie. Widząc to śmiem twierdzić, że "pielgrzymka" od krzyża do krzyża jak w grze to może nawet być niedzielna rozrywka w Czechach.
Kostel Nanebevzetí Panny Marie v Úžicích
Kościół parafialny we wsi Úžice w powiecie kutnohorskim w regionie Středočeskim. Pierwotnie był to kościół romański z początku XIII lub końca XII wieku i podlegał pod parafię sazawską. W stylu romańskim zachowały się jednak jedynie ściany nawy i wieża. Reszta kościoła jest w stylu wczesnego gotyku, a prezbiterium zostało dodane dopiero w XV wieku, natomiast wczesnobarokowa zakrystia w XVII wieku, wtedy też podwyższono wieżę, stąd kształtem kościół odbiega od tego z gry, jednak nadal można go rozpoznać.
Pierwsza pisemna wzmianka o kościele pochodzi z 1352 roku, kiedy był kościołem parafialnym kouřimského dziekanatu, a prawo patronatu do niego podzieliła szlachta Talmberka i Ratajów, ale w 1404 roku doszło do sporu o kandydata na proboszcza między Divišem z Talmberka a królem Wacławem IV, który rościł sobie prawo do majątku Rataje. Probostwo w Úžicach zostało rozwiązane podczas wojen husyckich, a kościół od tego czasu jest zarządzany jako kościół z Ratají. Nabożeństwo ku czci Matki Boskiej pojawiło się tu po raz pierwszy w 1631 roku. W 1787 roku w Úžicach utworzono miejscowość, a probostwo zostało przywrócone w 1854 roku. W 1896 roku po remoncie chóru kościoła zamontowano nowe organy. Tynk fasady został usunięty podczas purystycznych remontów w latach 1906–1909. Wtedy też wymieniono ościeża okienne prezbiterium i usunięto okna z wieży. Niestety msza odprawiana jest jedynie w trzecią sobotę miesiąca oraz w święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, więc kościół jest zamknięty na co dzień.
Kościół parafialny we wsi Úžice w powiecie kutnohorskim w regionie Středočeskim. Pierwotnie był to kościół romański z początku XIII lub końca XII wieku i podlegał pod parafię sazawską. W stylu romańskim zachowały się jednak jedynie ściany nawy i wieża. Reszta kościoła jest w stylu wczesnego gotyku, a prezbiterium zostało dodane dopiero w XV wieku, natomiast wczesnobarokowa zakrystia w XVII wieku, wtedy też podwyższono wieżę, stąd kształtem kościół odbiega od tego z gry, jednak nadal można go rozpoznać.
Pierwsza pisemna wzmianka o kościele pochodzi z 1352 roku, kiedy był kościołem parafialnym kouřimského dziekanatu, a prawo patronatu do niego podzieliła szlachta Talmberka i Ratajów, ale w 1404 roku doszło do sporu o kandydata na proboszcza między Divišem z Talmberka a królem Wacławem IV, który rościł sobie prawo do majątku Rataje. Probostwo w Úžicach zostało rozwiązane podczas wojen husyckich, a kościół od tego czasu jest zarządzany jako kościół z Ratají. Nabożeństwo ku czci Matki Boskiej pojawiło się tu po raz pierwszy w 1631 roku. W 1787 roku w Úžicach utworzono miejscowość, a probostwo zostało przywrócone w 1854 roku. W 1896 roku po remoncie chóru kościoła zamontowano nowe organy. Tynk fasady został usunięty podczas purystycznych remontów w latach 1906–1909. Wtedy też wymieniono ościeża okienne prezbiterium i usunięto okna z wieży. Niestety msza odprawiana jest jedynie w trzecią sobotę miesiąca oraz w święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, więc kościół jest zamknięty na co dzień.
Pytałam o godziny otwarcia mężczyznę wykonującego na cmentarzu jakieś prace, niestety nie wiedział, bo on miał tylko fuchę do wykonania. Nie zgadniecie jaką... Kojarzycie takie nagrobki z napisami ciętymi w płycie? Zwykle po wykonaniu takiej płyty nagrobnej maluje się wklęsłe litery na złoto lub srebrno, po latach ta farba schodzi i grób nabiera uroku wiekowej mogiły. Wiele grobowców na cmentarzach w Czechach to grobowce rodowe. Jest na nich tylko nazwisko rodu, bo jego członkowie wiedzą najwyraźniej kto jest tam pochowany. Są one zwykle utrzymane w niezwykle dobrej formie - nigdy nie spotkałam się z tym, by kamieniarz odnawiał płytę - czyścił litery i kładł nową warstwę złotej farby, a to właśnie robił tamten mężczyzna. Jeśli każdy ród ma tylko jeden swój wspólny grób, to dużo łatwiej i taniej utrzymać go w dobrej formie. Piękny stan wielu grobów w Czechach nagle przestał być tajemnicą.
