Wiedza
11 m
47
Barszcz to pierwotnie polska zupa przygotowywana z barszczu zwyczajnego (rośliny uważanej dziś głównie za paszę dla zwierząt), którą w dawnych czasach jadła przede wszystkim biedota, gdy nie było nic innego. Podobnie jak w przypadku powiedzenia „lepszy rydz niż nic”, które wcale nie dotyczy grzybów, lecz rośliny oleistej lnicznika siewnego, zwanego właśnie rydzem.
Przechodząc z powrotem do barszczu: obecnie mamy dwa popularne warianty: biały (często utożsamiany z żurkiem) oraz czerwony. Tradycyjnie traktuje się je jako element polskiej kuchni, ale żaden z nich nie jest rodzimym wynalazkiem. Barszcz biały, żurek powstający na zakwasie z mąki pszennej oraz śląski żur na zakwasie żytnim lub chlebowym (żytni chleb) to dania niemieckie, sprowadzone przez kolonistów osiedlających się na ziemiach polskich. Nawet sama nazwa „żur” jest spolszczoną formą staroniemieckiego słowa sur, oznaczającego „kwaśny”. Podobieństwo smaku do starego, rodzimego barszczu z barszczu zwyczajnego sprawiło, że do nowych zup przylgnęła stara nazwa.
Z kolei barszcz czerwony to danie ruskie. To właśnie na Ruś w XVI–XVII wieku jako pierwsze dotarły buraki, a przygotowywana z nich kwaśna zupa szybko zaczęła kojarzyć się z tradycyjnym barszczem. W efekcie nazwano ją barszczem czerwonym, choć z dawnym barszczem z dzikiej rośliny łączy ją jedynie smakowa nuta kwasowości.
Przechodząc z powrotem do barszczu: obecnie mamy dwa popularne warianty: biały (często utożsamiany z żurkiem) oraz czerwony. Tradycyjnie traktuje się je jako element polskiej kuchni, ale żaden z nich nie jest rodzimym wynalazkiem. Barszcz biały, żurek powstający na zakwasie z mąki pszennej oraz śląski żur na zakwasie żytnim lub chlebowym (żytni chleb) to dania niemieckie, sprowadzone przez kolonistów osiedlających się na ziemiach polskich. Nawet sama nazwa „żur” jest spolszczoną formą staroniemieckiego słowa sur, oznaczającego „kwaśny”. Podobieństwo smaku do starego, rodzimego barszczu z barszczu zwyczajnego sprawiło, że do nowych zup przylgnęła stara nazwa.
Z kolei barszcz czerwony to danie ruskie. To właśnie na Ruś w XVI–XVII wieku jako pierwsze dotarły buraki, a przygotowywana z nich kwaśna zupa szybko zaczęła kojarzyć się z tradycyjnym barszczem. W efekcie nazwano ją barszczem czerwonym, choć z dawnym barszczem z dzikiej rośliny łączy ją jedynie smakowa nuta kwasowości.