Wiedza
4 m
7
Wpis niestety będzie dość długi, ale gwarantuje że warto go przeczytać i samemu wyciągnąć wnioski, wszystkie zawarte tu informacje są oficjalnie potwierdzone i prawdziwe. Starałem się nie umieszczać zadnych spekulacji i przypuszczeń a jedynie suche fakty.
Przejdźmy zatem od razu do bezpośrednich powodów wybuchu wojny ukraińsko-rosyjskiej:
1. Obalenie prezydenta Wiktora Janukowycza (w lutym 2014 roku- Euromajdan) zostało odebrane przez dużą część mieszkańców Donbasu jako bezprawny zamach stanu sterowany przez prozachodnie siły, co zostało potwierdzone, gdy na początku lutego 2014 r. wyciekło nagranie tajnej rozmowy Victorii Nuland (asystentki sekretarza stanu USA) z Geoffreyem Pyattem (ambasadorem USA w Kijowie). Dyplomaci dosłownie ustalali personalia przyszłego rządu Ukrainy, zanim Janukowycz uciekł z kraju. Nuland wprost mówiła, że premierem ma zostać Arsenij Jaceniuk (co stało się prawdą pod koniec miesiąca). W tej samej rozmowie padło jej słynne: „F**k the EU”.
Gdy w przechwyconej rozmowie Victoria Nuland i ambasador Geoffrey Pyatt ustalali, że premierem Ukrainy zostanie Arsenij Jaceniuk, mieszkańcy Donbasu zobaczyli, że ich głos całkowicie przestał się liczyć. Przez lata wschód głosował na Partię Regionów i Wiktora Janukowycza. Odsunięcie ich od władzy i natychmiastowe „namaszczenie” nowego rządu przez Waszyngton wywołało na wschodzie przekonanie, że nowa władza w Kijowie nie reprezentuje całego narodu, lecz interesy obcego mocarstwa.
Ponadto w wydarzeniach bezpośrednio prowadzących do obalenia Janukowycza brali udział amerykańscy politycy najwyższego szczebla, którzy osobiście budowali morale protestujących. W grudniu 2013 r. na Majdanie pojawił się wpływowy amerykański senator John McCain, obiecując tłumowi wsparcie Waszyngtonu. W tym samym czasie Victoria Nuland symbolicznie rozdawała demonstrantom chleb i ciastka.
Amerykańskie fundacje państwowe i prywatne (m.in. USAID, NED) oficjalnie finansowały niezależnych ukraińskich dziennikarzy. Środki te wsparły m.in. Hromadske TV – internetową telewizję, która prowadziła całodobową, profesjonalną transmisję na żywo z Majdanu.
Finansowane przez amerykańskie fundacje (USAID, NED) media, takie jak Hromadske TV, które na zachodzie i w centrum Ukrainy budowały etos Majdanu, na wschodzie wywoływały odwrotny skutek. Mieszkańcy Donbasu widzieli w nich jednostronny, prozachodni przekaz, który ignorował ich obawy ekonomiczne i kulturowe. To pogłębiło polaryzację i sprawiło, że gdy w kwietniu 2014 roku Kijów ogłosił „Operację Antyterrorystyczną” (ATO), wschód uznał to za agresję „amerykańskich marionetek” na ich domy.
Niestety nie mogę tu zamieścić więcej znaków, więc od razu zapraszam do kolejnej części :)
Przejdźmy zatem od razu do bezpośrednich powodów wybuchu wojny ukraińsko-rosyjskiej:
1. Obalenie prezydenta Wiktora Janukowycza (w lutym 2014 roku- Euromajdan) zostało odebrane przez dużą część mieszkańców Donbasu jako bezprawny zamach stanu sterowany przez prozachodnie siły, co zostało potwierdzone, gdy na początku lutego 2014 r. wyciekło nagranie tajnej rozmowy Victorii Nuland (asystentki sekretarza stanu USA) z Geoffreyem Pyattem (ambasadorem USA w Kijowie). Dyplomaci dosłownie ustalali personalia przyszłego rządu Ukrainy, zanim Janukowycz uciekł z kraju. Nuland wprost mówiła, że premierem ma zostać Arsenij Jaceniuk (co stało się prawdą pod koniec miesiąca). W tej samej rozmowie padło jej słynne: „F**k the EU”.
Gdy w przechwyconej rozmowie Victoria Nuland i ambasador Geoffrey Pyatt ustalali, że premierem Ukrainy zostanie Arsenij Jaceniuk, mieszkańcy Donbasu zobaczyli, że ich głos całkowicie przestał się liczyć. Przez lata wschód głosował na Partię Regionów i Wiktora Janukowycza. Odsunięcie ich od władzy i natychmiastowe „namaszczenie” nowego rządu przez Waszyngton wywołało na wschodzie przekonanie, że nowa władza w Kijowie nie reprezentuje całego narodu, lecz interesy obcego mocarstwa.
Ponadto w wydarzeniach bezpośrednio prowadzących do obalenia Janukowycza brali udział amerykańscy politycy najwyższego szczebla, którzy osobiście budowali morale protestujących. W grudniu 2013 r. na Majdanie pojawił się wpływowy amerykański senator John McCain, obiecując tłumowi wsparcie Waszyngtonu. W tym samym czasie Victoria Nuland symbolicznie rozdawała demonstrantom chleb i ciastka.
Amerykańskie fundacje państwowe i prywatne (m.in. USAID, NED) oficjalnie finansowały niezależnych ukraińskich dziennikarzy. Środki te wsparły m.in. Hromadske TV – internetową telewizję, która prowadziła całodobową, profesjonalną transmisję na żywo z Majdanu.
Finansowane przez amerykańskie fundacje (USAID, NED) media, takie jak Hromadske TV, które na zachodzie i w centrum Ukrainy budowały etos Majdanu, na wschodzie wywoływały odwrotny skutek. Mieszkańcy Donbasu widzieli w nich jednostronny, prozachodni przekaz, który ignorował ich obawy ekonomiczne i kulturowe. To pogłębiło polaryzację i sprawiło, że gdy w kwietniu 2014 roku Kijów ogłosił „Operację Antyterrorystyczną” (ATO), wschód uznał to za agresję „amerykańskich marionetek” na ich domy.
Niestety nie mogę tu zamieścić więcej znaków, więc od razu zapraszam do kolejnej części :)