„The Highest Call”

20 grudnia 1943 roku, podczas II wojny światowej, doszło do jednego z najbardziej niezwykłych wydarzeń w historii walk powietrznych.
Amerykański bombowiec B-17 Flying Fortress pilotowany przez Charliego Browna wracał z misji bombardowania zakładów produkujących myśliwce Focke-Wulf Fw 190 w mieście Brema. Była to jego pierwsza misja bojowa jako dowódcy załogi bombowca B-17 „Ye Olde Pub”. Samolot był poważnie uszkodzony przez niemiecką artylerię przeciwlotniczą i myśliwce. Kilku członków załogi zginęło, inni byli ranni, a maszyna ledwo utrzymywała się w powietrzu.

Wtedy na jego drodze pojawił się niemiecki myśliwiec Messerschmitt Bf 109, a według większości źródeł była to wersja Bf 109 G-6 („Gustav”) pilotowany przez Franza Stiglera, doświadczonego asa Luftwaffe. Zestrzelenie uszkodzonego bombowca było praktycznie pewne i mogło przybliżyć go do jednego z najwyższych odznaczeń wojskowych III Rzeszy.

Stigler podjął jednak decyzję, która mogła kosztować go karierę, a nawet życie. Widząc stan bombowca i ranną załogę, odmówił otwarcia ognia. Zamiast tego leciał obok amerykańskiej maszyny, chroniąc ją przed innymi niemieckimi pilotami. Następnie eskortował bombowiec do granicy niemieckiej przestrzeni powietrznej, po czym zasalutował i odleciał.

Charlie Brown bezpiecznie wrócił wraz z załogą do Wielkiej Brytanii.

Przez ponad 40 lat obaj piloci nie wiedzieli, kim był człowiek po drugiej stronie tego niezwykłego spotkania. Dopiero w latach 90. udało im się odnaleźć. Od tego momentu utrzymywali bliską przyjaźń aż do końca życia.

Historia ta stała się znana na całym świecie jako „The Highest Call” i do dziś jest symbolem honoru, człowieczeństwa oraz szacunku dla życia nawet w czasie jednej z najkrwawszych wojen w historii.

Czasami największym zwycięstwem nie jest pokonanie przeciwnika, lecz okazanie mu człowieczeństwa.