Symon Petlura (ukr. Симон Петлюра).
Krótki kontekst historyczny:
Symon Petlura był przywódcą Ukraińskiej Republiki Ludowej (URL) w latach 1919–1921 (głównie jako Naczelny Ataman).
Po klęskach URL w wojnie z bolszewikami Petlura szukał sojuszników i w 1920 roku zawarł sojusz z Józefem Piłsudskim.
21 kwietnia 1920 r. podpisano polsko-ukraińską umowę warszawską – Polska uznawała niepodległość Ukrainy, a w zamian Petlura zgadzał się na granicę na Zbruczu i wspólny atak przeciwko bolszewikom.
Dlaczego sojusz się nie udał w praktyce:
Wiosną 1920 r. wojska polskie i ukraińskie zajęły Kijów (Kijowska Operacja Ofensywna).
Nie udało się masowe sformowanie ukraińskiej armii – pobór ochotników i mobilizacja na Ukrainie prawobrzeżnej wypadły bardzo słabo. Ludność była zmęczona wieloma latami wojny, chaosem, pogromami i zmianami władzy (Ukraińska Republika Ludowa, hetman Skoropadski, bolszewicy, biali Denikin itp.).
Bolszewicy szybko przeprowadzili skuteczną kontrofensywę. Armia Czerwona odbiła Kijów, a potem ruszyła na Polskę (Bitwa Warszawska 1920).
W efekcie Polska zawarła pokój w Rydze (1921), a Ukraińska Republika Ludowa przestała istnieć – Ukraina została wcielona do ZSRR. A Ukraińcy ktorzy znaleźli się na ziemiach 2RP zostali ocaleni od Wielkiego Głodu.
Petlura po klęsce emigrował, mieszkał w Polsce, potem we Francji, gdzie w 1926 r. został zamordowany przez Szolema Szwartzbarda.
