Strona 16

Rozwinięcia i zebrane i ułożone w adekwatnej kolejności cytaty z wiki będą w komentarzach z uwagi na limit znaków.

Do tej pory sądzono że najstarszy zachowany tatuaż pochodzi z ciała "księżniczki" znad Jeziora Bajkał. Jednak badania najstarszych zachowanych mumii (kobiety i mężczyzny, tzw. Rudzielca z Gebelin) znalezionych w pobliżu dzisiejszego arabskiego miasta Al Gharirah, starożytnego Gebelin, dowodzą iż ludzie, a przynajmniej w Dolinie Nilu, tatuowali się już w epoce późnego Neolitu (epoka kamienia gładzonego).
Obydwoje zmarli prawdopodobnie byli wojownikami, jednak zwłoki kobiety są ciut starsze. Na prawym ramieniu mężczyzny znajduje się jeden tatuaż przedstawiający dwa zwierzęta, najpewniej byka i antylopę. Na zwłokach kobiety na ramieniu znajdują się maczuga oraz prawdopodobnie węże w kształcie litery "S" oraz trzeci na brzuchu, będący tylko kropką.
Tatuaże widać tylko w świetle podczerwonym. Mają ponad 5500 lat i są w zbiorach British Museum w Londynie od końca XIX wieku.
Więcej zdjęć na mojej stronie na FB -> https://www.facebook.com/Kemet-Staro%C5%BCytny-Egipt-bez-tajemnic-104032014714382/

1. Najstarszą formą zapisywania władcy w Kemet był *serech srh*. Był to wizerunek boga Horusa, opiekuna faraonów i wg. mitologii jednego z pierwszych faraonów, siedzącego na fasadzie pałacu.
2. Druga forma zwana Złotym Horusem *Hr nbw*, symbolizowała triumf Horusa nad swoim wujem, złym bogiem Setem, który zabił ojca Horusa i pierwszego faraona Ozyrysa, a następnie przez lata uzurpował władzę nad Doliną Nilu.
3. Trzecia forma to imię nebti *nbti* dwie władczynie (boginie). Widzimy przed nim sępa i węża. Sęp symbolizuje boginię Nechbet opiekunkę Górnego Egiptu, zaś wąż boginię Uadżet z Buto w Dolnym Egipcie, jako że faraon władał obydwoma krajami.
4. Czwarty tytuł królewskiego protokołu to prenomen, *nsw bi.tj*. Można je dosłownie tłumaczyć jako "Ten, Który Należy do Trzciny i Pszczoły". Naturalnie pszczoła i trzcina również są symbolami Górnego i Dolnego Egiptu. Często jednak stosuje się uproszczenie "Pan Dolnego i Gornego Egiptu". Fraza ta zawsze była umieszczana przed imieniem władcy które przyjął w dniu koronacji.
5. Piąty z epitetów jest zwany nomen *sA-ra*, oznacza "Syna Ra" i poprzedzał zawsze imię władcy nadane mu przez rodziców (chociaż zazwyczaj nadanie imienia było przywilejem matki) w dniu narodzin.
Jeszcze raz 4 i 5: w odróżnieniu do poprzedniej tytulatury imiona pod tymi tytułami są "obwiązane" dookoła liną. Miała być to magiczna lina chroniąca imię, a co za tym idzie, jego posiadacza. Taki sposób zapisu nazywamy "kartuszem". W kartuszu można było zapisywać tylko imię faraona i królowej. Pierwszy raz kartuszu użył faraon Snofru .

Zastanawialiście się kiedyś może kto i gdzie, a co za tym idzie - dlaczego, wymyślił obrączki ślubne?
Otóż najstarsze znaleziska pochodzą z Kemet (Starożytnego Egiptu) sprzed 6000 lat. A dlaczego dawni mieszkańcy Doliny Nilu wybrali pierścień na symbol małżeństwa? Ponieważ koło w Kemet było symbolem nieskończoności, tak więc pierścień oznaczał wieczną miłość małżonków. Dodatkowo tradycja noszenia obrączki ślubnej na palcu serdecznym lewej ręki również wywodzi się z Egiptu. Starożytni Egipcjanie wierzyli, że ten palec otaczała specjalna żyła, która zmierza bezpośrednio do sera - mieszkania duszy.
W Kemet obrączki wykonywano z różnych materiałów, począwszy od skóry, przez glinę, fajans, miedź i brąz,na szkle i złocie skończywszy. Często wypisywano na nich imiona pary.

Światem ludzi z woli Horusa rządził faraon. Światem zwierząt z woli Ptaha rządził byk Apis.
W Kemet (Starożytnym Egipcie) istniał kult byka Apisa. Byk ten za życia był otoczony boską czcią i hodowany w specjalnie przeznaczonej do tego świątyni w pobliżu wielkiej świątyni Ptaha (opiekuna rzemieślników) w Memfis. Wierzono że po śmierci świętego byka jego dusza reinkarnuje w innego byka, więc kiedy część kapłanów zajmowało się mumifikacją poprzedniego Apisa, reszta wyruszała na poszukiwanie kolejnego wcielenia Apisa. Prawdopodobnie poszukiwaniami nie zajmowali się tylko kapłani z Memfis, ale również rozsyłano wiadomości po całym kraju. Oczywiście nie mógł być to pierwszy lepszy byk z kolei. Apis posiadał szczególne cechy jak np.: biały trójkąt na czole, biała plama w kształcie skrzydeł na łopatkach i zadzie, sylwetka skarabeusza na języku i rozdwojenie ogona. Po 70 dniach mumifikacji ciało byka było składane w specjalnym mauzoleum w Sakkarze zwanym Serapeum. Co ciekawe kiedy Ptolemeusz I Soter przeniósł główny ośrodek kultu do Aleksandrii, kult Apisa z czasem rozprzestrzenił się do Grecji i Rzymu, gdzie utożsamiano go z Hadesem. Ostatniego Apisa "posadzono na tronie" w czasach panowania Juliana Apostaty.
Na zdjęciu mumia jednego ze świętych byków Apisów.

Staroegipscy kapłani mieli obowiązek golić całe ciało co 3 dni oraz myć się dwa razy dziennie, ok. godziny 13tej i 22giej. A to za sprawą tego iż uważano że ten kto nie utrzymuje higieny osobistej jest wstrętny bogom. Nie jest pewnym czy kapłanki również musiały się golić, gdyż ich mumie czasami mają peruki a czasami naturalne włosy. Na pewno obowiązywała je zasada mycia się dwa razy dziennie.
Zasada mycia nie była obowiązkowa dla reszty mieszkańców Kemet, jednak nawet najniżsi stanem mieli w trakcie dnia przerwę na kąpiel.
Poniżej przedstawienie kapłańskiej pary z Księgi Umarłych należącej do Nodżmet, przed nią stoi jej mąż, tebański arcykapłan Amona, Herhor (tak, ten konkretny Herhor).

Historie poszukiwań nienaruszonego grobowca faraońskiego w Dolinie Królów przez Howarda Cartera zna chyba każdy chociaż trochę zainteresowany historią czy archeologom, więc nie będę jej tutaj przytaczał, tym bardziej że w Internetach i książkach tematycznych można znaleźć mnóstwo informacji na ten temat. Jednak owe artykuły nie zbyt często wspominają o chłopcu arabskim imieniem Hussein Abdel-Rassoul który pracował u Cartera jako nosiwoda dla robotników kopiących w Dolinie Królów. 4 listopada 1922 roku owy nastolatek nudząc się w pracy rozgrzebywał patykiem drobne kamienie w ziemi. Po chwili trafił na płaską płytę, po czym zaczął grzebać w ziemi energiczniej. Okazało się że owa płyta to pierwszy z kamiennych stopni prowadzących gdzieś pod ziemie. Chłopiec podekscytowany pobiegł zawiadomić swojego chlebodawcę o znalezisku. Carter natychmiast wysłał tam swoich kopaczy. Dwadzieścia cztery gdziny później odkryte były już wszystkie stopnie oraz spory fragment drzwi. Tak dokonano jednego z największych odkryć archeologicznych w historii - nienaruszonego grobu faraona Tutenchamona.
Poniżej zdjęcie Husseina Abdel-Rassoula wykonane w 1925 roku przez egiptologa i fotografa Harrego Burtona, który pracował razem z H. Carterem. Na owym zdjęciu arabski chłopiec ma na sobie złoty pektorał Tutenchamona wysadzany lapisem lazuli, krwawnikami i turkusami. Obecnie pektorał znajduje się w Muzeum Egipskim w Kairze, niedługo zostanie przeniesiony do GEM w Gizie.
Pektorał w kolorze: https://d32dm0rphc51dk.cloudfront.net/6teC5zzsk677Za-Zde3UDg/large.jpg

Papirus Rhinda, a właściwie Papirus Ahmosego to dokument zawierający rozważania, zadania i obliczenia matematyczne. Został on spisany przez skrybę Ahmosego pod koniec Hyksoskiej okupacji Egiptu za panowania przedostatniego Hyksoskiego króla Apofisa (1605-1565 p.n.e.). Wiele lat później został złożony w Ramesseum, mauzoleum Ramzesa II Wielkiego (1304-1237 p.n.e.). Został odkryty podczas nielegalnych wykopalisk i odkupiony przez szkockiego egiptologa amatora Aleksandra Henry'ego Rhinda w 1858 roku. Dziesięć lat później ów człowiek sprzedał go do British Museum. Owy papirus ma 33cm szerokości i aż 5 metrów długości.
I tutaj ciekawostka, oto jedno z zadań z owego papirusu: Sto miar ziarna należy podzielić między pięciu robotników tak, aby drugi otrzymał o tyle miar więcej od pierwszego, o ile trzeci otrzymał więcej od drugiego, czwarty - od trzeciego i piąty od czwartego. Prócz tego dwóch pierwszych robotników razem powinno otrzymać siedem razy mniej miar ziarna niż trzej pozostali. Ile miar ziarna otrzymał każdy robotnik?
Powodzenia w jego rozwiązywaniu ;)