1
Mastaba to typ grobowca bardzo popularny w Kemet. Pierwsze mastaby zostały wzniesione w Egipcie już w trzydziestym pierwszym wieku przed naszą erą. Domami wieczności pierwszych faraonów były właśnie mastaby. Dopiero Imhotep, wezyr faraona Dżosera wpadł na pomysł wybudowania mastaby jednej na drugiej, w ten sposób tworząc piramidę schodkową. Po wynalezieniu piramidy mastaby stały przede wszystkim się grobami zwykłych ludzi.
Typowa mastaba składa się z naziemnej kaplicy gdzie utrzymywany był kult zmarłych i składane dary, oraz z części podziemnej gdzie znajdował się właściwy grobowiec. Do komory grobowej prowadził pionowy, wykuty w skale szyb, często osiągający długość kilkudziesięciu metrów, co miało utrudnić rabunek grobu. Po pogrzebie szyb był zasypywany gruzem i odłamkami skalnymi. Same grobowce tego typu były budowane z kamienia lub cegły mułowej w zależności od majętności właściciela.
Zwyczaj budowania mastab zaczął zanikać dopiero w okresie Nowego Państwa, kiedy to zaczęły ustępować miejsca niewielkim piramidom budowanym na nekropoliach zwykłych ludzi oraz hypogeom.
Nazwa "mastaba" jest nazwą współczesną i pochodzi od arabskiego słowa "ława".
Na zdjęciu poniżej mastaba faraona Szepseskaf'a, syna Mykerinosa, w Sakkarze, panującego 2511-2506 p.n.e. Mastaba została odbudowana przez księcia Chaemuaset'a, syna Ramzesa II, ok. 1230 p.n.e. Dzisiaj nazywana przez arabów "Mastabat el–Faraun" czyli "Ławka faraona".
Poglądowe zdjęcie przekroju typowej mastaby na moim FB: https://www.facebook.com/Kemet-Staro%C5%BCytny-Egipt-bez-tajemnic-104032014714382/
Mastaby - grobowce starożytnych Egipcjan
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
3
Nany była najprawdopodobniej przybraną córką faraona Pinedżema I, o czym świadczy tytuł "córka króla". Pracowała jako kapłanka i śpiewaczka w świątynia Amona, zmarła w wieku 70 lat i została pochowana w pobliżu swej przyrodniej siostry Henuttawy (rodzonej córki Pinedżema I).
Sarkofag Nany został odkryty przez Winlocka w 1929 roku w Deil el-Bahri. Do grobu kapłanki zostało złożone 392 figurki Uszebtki (służący w zaświatach) w siedmiu skrzyniach, figurka boga Ozyrysa, amulet ze skarabeuszem z fajansu oraz "Księga Wychodzenia za Dnia", w naszej kulturze znana bardziej jako "Księga Umarłych", czyli zbiór prawie dwustu rozdziałów obejmujących magiczne teksty, rysunki i pieśni, mających ułatwić zmarłemu przejście na Pola Jaru, czyli staroegipskiego raju. Co ciekawe księga Nany zachowała się w stanie idealnym. Papirus ma 35cm wysokości i aż 522 cm długości! Datuje się ją na ok. 1050r. p.n.e.
Więcej zdjęć na moim fb --> https://www.facebook.com/Kemet-Staro%C5%BCytny-Egipt-bez-tajemnic-104032014714382
Księga Umarłych kapłanki Nany
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
13

Zapraszam do mojej nowej wideo-dzidy edukacyjnej.
Faraon Amenhotep III rozkazał: "Nie szydź ze ślepego ani nie upokarzaj karła, ani w żaden inny sposób nie komentuj położenia upośledzonych, nie prześladuj człowieka, który jest w rękach bogów". Ale jak rozkaz faraona miał się do rzeczywistości? Aby uzyskać odpowiedź na to pytanie zapraszam do obejrzenia mojego nowego filmu.

20
Symetria pomnika Ramzesa II (1304 p.n.e. - 1214 p.n.e.) w świątyni w Tebach. Wymiary podane w calach.

Kanał na YT o Egipcie- https://www.youtube.com/channel/UCpnnvgoSaWOz8ZE1hyP8IDw

Strona na FB z ciekawostkami - https://www.facebook.com/Kemet-Staro%C5%BCytny-Egipt-bez-tajemnic-104032014714382/
Egipska symetria
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
5
Wspaniały miecz który należał niegdyś do Jeana-Baptiste Marchand'a będącego francuskim generałem i odkrywcą, który szczególnie ukochał sobie Egipt. Wykonany w 1889r. Obecnie w Metropolitan Museum of Art w NY.
Rękojeść w formie bogini Izydy, poniżej uskrzydlony bóg wojny Maahes, niżej Nechbet i Udżat, boginie Górnego i Dolnego Egiptu.
Ochrona na rękę w formie dwóch krokodyli nilowych, symbolizujących boga Sobka, a po między nimi skarabeusz, symbol boga Khepri.

Kanał na jutubach o Egipcie - https://www.youtube.com/channel/UCpnnvgoSaWOz8ZE1hyP8IDw
Wspaniały miecz francuskiego generała
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
0
Po lewej: Peruka Meritamen, córki faraona Totmesa III (ok. 1479–1425p.n.e.)
Po prawej: Peruka Sithathoriunet córki faraona Senusereta II (zm. ok. 1878 p.n.e.)
Wśród starożytnych Egipcjan długie włosy u obu płci były bardzo popularne, jednak ze względów higienicznych często głowy golono do łysa i nakładano na nie peruki, często z własnych włosów.
Peruki egipskich księżniczek
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
2
Złocone maski Tjuyu (po lewej) oraz jej męża Yuya odnalezione w ich wspólnym grobie KV46, 5 lutego 1905 roku przez Jamesa E. Quibella w Dolinie Królów.
Tjuyu i Yuya (czasami w polskiej literaturze można spotkać się z zapisem Czuju i Juja) byli rodzicami królowej Teje, a co za tym idzie teściami faraona Amenhotepa III. Obydwoje służyli w świątyni Amona w Tebach.
Ich grobowiec w Dolinie Królów był skromny oraz pozbawiony fresków. Prawdopodobnie z racji wydrążenia go w miejscu gdzie skała macierzysta była niskiej jakości. Jednak grób ten był i tak wielkim znaleziskiem z racji tego iż nigdy nie został obrabowany. Poza trumien i masek pośmiertnych na wyposażenie składały się między innymi: rydwany, figurki uszebti, skrzynki i urny kanopskie, łoża, krzesła, naczynia, amulety, skrzynki oraz inne przedmioty codziennego użytku.
Warto również dodać iż mumie obydwojga małżonków zachowały się w znakomitym stanie. Szczególnie mumia Yuya, która do dzisiejszego dnia zachowała pełne policzki oraz usta, a także zarost i kręcone blond włosy.
Teściowie faraona
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
5
**Kim był pierwszy archeolog w dziejach ludzkości?**
Rzeźba na zdjęciu przedstawia księcia i kapłana Ptaha, Chaemuaseta, czwartego i ulubionego syna Ramzesa II.
Ale cóż było w nim takiego niezwykłego? Otóż Chaemuaset był pierwszym w historii świata archeologiem! Zajmował się badaniem grobowców oraz świątyń z okresu Starego Królestwa, które na ów czas miały już przeszło 1300 lat. Odnowił także wiele świątyń, grobowców oraz piramid (niezwykłe wnętrze piramidy Unisa przetrwało do dzisiaj właśnie dzięki niemu).
Chaemuaset poszukiwał także prastarych ksiąg których kopie zostały zniszczone podczas Hyksoskiej okupacji Egiptu. Dzięki tym poszukiwaniom ocalił mnóstwo, wydawałoby się straconej, wiedzy.
Chaemuaset urodził się w pierwszym roku panowania Ramzesa II, miał zostać następcą tronu, niestety zmarł w wieku 55 lat (ok. 1225p.n.e.), kiedy jego ojciec jeszcze miał przed sobą lata panowania.
O jego postaci powstało mnóstwo opowieści i legend, głównie w Epoce późnej i ptolemejskiej. Niektóre z nich fragmentarycznie zachowały się do dnia dzisiejszego, i np. jedna z nich opowiada iż Setna potrafił czytać zwoje papirusu nie rozwijając ich. Można sobie wyobrazić jakim ludzie darzyli go szacunkiem skoro układali takie opowieści.
Swoją drogą na uwagę zasługuję też kapłanka Sachmet, Sekchet, żona Chaemuaseta, która była jednym z najznamienitszych lekarzy ówczesnego świata.

Kanał na YT ---> https://www.youtube.com/channel/UCpnnvgoSaWOz8ZE1hyP8IDw
Strona na FB ---> https://www.facebook.com/Kemet-Staro%C5%BCytny-Egipt-bez-tajemnic-104032014714382/
Pierszy archeolog w dziejach ludzkości!
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
11
Kamień Szabaki to niepozorna kamienna płyta o wymiarach 92 cm na 137,5 cm. Lecz kryje się za nim niezwykła historia.
W czasach kiedy Nubijscy władcy byli faraonami Egiptu, jeden z nich, o imieniu Szabaka wkroczył do Memfis ok. 700r. p.n.e., starożytnej stolicy Kemet. Czarnoskóry wódz pragnął dokonać inspekcji Wielkiej Świątyni Ptacha, jako że Starożytni Egipcjanie i Nubijczycy wyznawali tą samą religię. Podczas oglądania tamtejszej biblioteki stwierdził że wiele ze zwojów jest zaniedbanych i pożeranych przez robactwo. Bardzo go to zmartwiło, dlatego kazał kapłanom przenieść na kamień to co było najważniejsze, aby pradawna już na ów czas wiedza nie odeszła w zapomnienie. Tekst przeniesiony na kamień datuję się na czasy I dynastii, a więc w czasach kiedy żył Szabaka miał on już ok. 2400 lat.
Jednak po upadku Staroegipskiej kultury kamień został wykorzystany wtórnie jak żarna do mielenia zboża. Stąd dziura i "promienie" na środku kamienia. Nie wiadomo czy stało się to jeszcze w czasach chrześcijańskich, czy już po arabskim najeździe na Egipt, jednak używanie go w ten sposób zniszczyło znaczną część tekstu.
Kamień został odnaleziony przez hrabiego George'a Spencera i podarowany British Museum w 1805 roku. W 1901 roku inskrypcja została przetłumaczona przez amerykańskiego egiptologa Jamesa Henry'ego Breasteda i stała się jednym z głównych źródeł wiedzy o mitach starożytnych mieszkańców Kemet i Nubii.
Kamień Szabaki można podziwiać do dnia dzisiejszego w British Museum w Londynie.

Więcej zdjęć obiektu na mojej stronie na FB -> https://www.facebook.com/Kemet-Staro%C5%BCytny-Egipt-bez-tajemnic-104032014714382/
Spis mitów Egipskich
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
0.06829309463501