3
Bataański marsz śmierci – przemarsz amerykańskich i filipińskich jeńców wojennych z Bataan do japońskiego obozu koncentracyjnego w O’Donnel na wyspie Luzon (Filipiny) w 1942 roku. Jeden z najbardziej znanych marszów śmierci (po sandakańskim marszu śmierci), a zarazem jedna z największych zbrodni wojennych, jakie miały miejsce podczas wojny na Pacyfiku.
Po ataku na Pearl Harbor, który miał miejsce 7 grudnia 1941 roku Cesarska Armia Japońska rozpoczęła błyskawiczny podbój Azji oraz wysp Pacyfiku. 8 grudnia zaatakowała Filipiny. Początkowo obroną kierował generał Douglas MacArthur. Obrona Bataanu trwała od 1 stycznia do 9 kwietnia 1942. Siłami japońskimi dowodził Masaharu Homma. Po zajęciu stolicy Filipin Manili oraz półwyspu Bataan, Japończycy uderzyli na wyspę Corregidor. Najsilniej broniła się tamtejsza twierdza. Siły japońskie ostatecznie zmusiły jej załogę do kapitulacji 6 maja 1942. 8 maja zakończono wszelkie walki.
Po kapitulacji wojsk amerykańsko-filipińskich na Bataanie 9 kwietnia 1942, dowodzonych przez amerykańskiego generała majora Edwarda P. Kinga Jr., do japońskiej niewoli trafiło ponad 70 000 jeńców. Japończycy postanowili przetransportować ich do oddalonego o 160 km obozu O’Donnel w prowincji Nueva Ecija. Początkowo dowódcy amerykańscy spodziewali się, że dostaną się tam na ciężarówkach. Jednak później dowiedzieli się, że podróż odbędą pieszo, a ciężarówki posłużą żołnierzom japońskim, zmieniającym się nawzajem w pilnowaniu jeńców. Operacją tą dowodził generał Masaharu Homma.
Jeńcy szli przez dżunglę w palącym słońcu, osłabieni, bez jedzenia i picia. Większość z nich zachorowała na malarię lub dyzenterię. Aby móc ugasić pragnienie musieli pić brudną wodę z kałuż, a każdy postój mógł zakończyć się śmiercią. Osoby schorowane lub ranne, które nie mogły nadążyć za kolumną jeńców, były natychmiast zabijane przez japońskich strażników. Niekiedy dochodziło do zabójstw bez konkretnego powodu – więźniowie byli wyciągani z szeregu i po prostu zabijani. By móc otrzymać jakieś pożywienie lub wodę jeńcy musieli oddać resztki swoich kosztowności, jakie im zostały po wcześniejszej rewizji. Niektórzy miejscowi Filipińczycy udzielali członkom marszu pomocy. Dziewiątego dnia marszu jeńców przetransportowano w małych wagonach filipińskiej kolei. Z powodu ciasnoty i duchoty panującej w wagonach, wiele osób zasłabło, niektóre udusiły się.
Ok. 54 000 jeńców przybyło do obozu O’Donnel. 6 czerwca 1942 Japończycy wypuścili Filipińczyków, Amerykanów zaś postanowiono przetransportować do innego obozu w Cabanatuan.
Podczas przemarszu zmarło wskutek chorób, odniesionych ran oraz wyczerpania ok. 8000 jeńców. Po wojnie, w 1946 roku, odpowiedzialni za tę zbrodnie japońscy wojskowi, w tym Masaharu Homma, zostali postawieni przed trybunałem wojskowym w Manili. Uznano ich za winnych i stracono.
Druga wojna światowa na Pacyfiku.
Druga wojna światowa na Pacyfiku.
Druga wojna światowa na Pacyfiku.
Druga wojna światowa na Pacyfiku.
Druga wojna światowa na Pacyfiku.
Druga wojna światowa na Pacyfiku.
Druga wojna światowa na Pacyfiku.
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
13
Wojna na Pacyfiku - 1943.
II wojna światowa - Wojna na Pacyfiku - 1943.
Po brutalnej bitwie o Tarawę na Wyspach Gilberta,  żołnierz amerykańskiej piechoty morskiej trzyma zdobyty japoński miecz.
II wojna światowa -
Po brutalnej bitwie o Tarawę na Wyspach Gilberta,  żołnierz amerykańskiej piechoty morskiej trzyma zdobyty japoński miecz.
Bitwa o Tarawę była jednym z pierwszych dużych desantów morskich przeprowadzonych przez Stany Zjednoczone na Pacyfiku. Listopad 1943.
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
6
Druga wojna światowa-Pacyfik(Manila Stalingrad Wschodu)
Bitwa o Manilę, trwająca od 3 lutego do 3 marca 1945 roku, była jednym z najbardziej krwawych epizodów walk na Pacyfiku podczas II wojny światowej. Starcie między siłami amerykańsko-filipińskimi a armią japońską zakończyło się zniszczeniem stolicy Filipin i dramatem tysięcy cywilów. Choć zakończyła się zwycięstwem aliantów, pozostawiła po sobie ogromne straty, tragedię ludności cywilnej i ruiny miasta, które kiedyś było perłą Azji.Po lądowaniu wojsk amerykańskich na wyspie Luzon w styczniu 1945 roku, celem operacyjnym generała Douglasa MacArthura było szybkie zdobycie Manili. Miasto miało ogromne znaczenie strategiczne, komunikacyjne i symboliczne – to właśnie tutaj MacArthur złożył słynną obietnicę „I shall return”, kiedy opuszczał Filipiny w 1942 roku po japońskiej inwazji. W planach Amerykanów Manilę miano przejąć możliwie nienaruszoną, licząc na szybkie wycofanie się garnizonu japońskiego.
Dowódca wojsk japońskich na Filipinach, generał Tomoyuki Yamashita, faktycznie nie zamierzał bronić miasta do końca – rozkazał siłom głównym opuścić stolicę i przygotować obronę w górach. Jednak dowódca garnizonu w Manili, kontradmirał Sanji Iwabuchi, sprzeciwił się rozkazom i wraz z około 16 tysiącami żołnierzy oraz marynarzy podjął decyzję o zaciekłej obronie. To doprowadziło do katastrofalnych skutków dla miasta i jego mieszkańców.Walki miały charakter brutalnych, krwawych starć ulicznych. Japończycy bronili się w ruinach budynków, piwnicach, klasztorach, a nawet wśród ruin dawnych hiszpańskich fortów, jak Intramuros. Amerykanie, wspierani przez filipińskich partyzantów i 1. Dywizję Kawalerii, musieli oczyszczać miasto budynek po budynku, często przy użyciu ciężkiej artylerii i miotaczy ognia.
Najtragiczniejszym aspektem bitwy była masakra ludności cywilnej. Żołnierze japońscy dokonali masowych egzekucji, gwałtów i podpaleń. Szacuje się, że w ciągu miesiąca zginęło od 100 do 150 tysięcy cywilów. Zginęli w ruinach domów, na ulicach, w szkołach, szpitalach i kościołach. Manila została niemal całkowicie zniszczona – była jednym z niewielu miast Azji o charakterze europejskim, pełnym kolonialnej architektury i zabytków. Po bitwie pozostały tylko zgliszcza.Bitwa zakończyła się śmiercią kontradmirała Iwabuchiego i unicestwieniem garnizonu japońskiego. Amerykanie i Filipińczycy odzyskali stolicę, ale nie było to zwycięstwo bez kosztów. Manila stała się jednym z najbardziej zniszczonych miast II wojny światowej, obok Warszawy, Drezna i Stalingradu.
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
8
442 Pułk Piechoty Armii Amerykańskiej
26 lipca 1944 roku. Podczas gdy w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej alianci toczyli zaciekłe boje z Cesarską Armią Japonii, w Europie, 100 km na południe od Florencji urodzony w Kalifornii w rodzinie japońskich imigrantów 22-letni starszy szeregowy Kiyoshi K. Muranaga samotnie, ogniem z moździerza ostrzeliwał niemieckie pozycje umożliwiając ukrycie się jego towarzyszom broni. Trafiony przez Niemców zginął na miejscu. Był jednym z wielu Nisei – Amerykanów japońskiego pochodzenia poległych w Europie w 1944 i 1945 roku. Muranaga zgłosił się na ochotnika do 442 Pułku Piechoty złożonego niemalże wyłącznie z Nisei.
442 Pułk Piechoty Armii Amerykańskiej
442 Pułk Piechoty Armii Amerykańskiej
Żołnierze tego pułku walczyli od 1944 roku w Włoszech, Francji i Niemczech i zasłynęli walecznością, odwagą i męstwem, za co otrzymali najwięcej odznaczeń bojowych w historii wojskowości Stanów Zjednoczonych, w tym 21 Medali Honoru (najwyższe odznaczenie wojskowe USA), 52 Krzyży Wybitnej Służby (drugie w hierarchii odznaczenie), 588 Srebrnych Gwiazd oraz trzy i pół tysiąca medali Purpurowe Serce.
442 Pułk Piechoty Armii Amerykańskiej
442 Pułk Piechoty zdobył i wyzwolił liczne miejscowości we Włoszech i Francji, w tym Bruyeres, Belmont i Biffontaine. Walczyli z najbardziej bitnymi oddziałami, jakie Niemcy byli w stanie rzucić do walk – zaprawionymi w bojach żołnierzami z Afrika Korps, oddziałami SS i żołnierzami dywizji Hermanna Goeringa.
442 Pułk Piechoty Armii Amerykańskiej
W ciągu zaledwie 19 miesięcy walk 442 Pułk poniósł ogromne straty, a jak na ironię znaczna część jego żołnierzy została zwerbowana na terenie amerykańskich obozów internowania, w których umieszczono Amerykanów japońskiego pochodzenia ze Wschodniego Wybrzeża.
442 Pułk Piechoty Armii Amerykańskiej
29 kwietnia 1945 r. wchodząca w skład 442 Pułku Piechoty 552 Batalion Artylerii brał udział w wyzwoleniu obozu w Dachau. Pośród 33 tysięcy więźniów znajdowało się 15 tysięcy Polaków. 29 kwietnia zwiadowcy 522 Batalionu, jedynego z 442 Pułku biorącej udział w walkach na terenie Niemiec, przemierzając bawarskie miasteczko Hurlach natknęli się na otoczone drutem kolczastym koszary. Japończycy wyważyli bramy i dostali się do środka doprowadzając do wyzwolenia 3000 więźniów z podobozu Dachau Kaufering IV.
442 Pułk Piechoty Armii Amerykańskiej
Po wojnie armia amerykańska i rząd wyciszyły udział Japończyków w wyzwoleniu tego obozu koncentracyjnego. Dopiero wiele lat później historyk Eric Saul przygotowując wystawę dotyczącą 442 Pułku Piechoty dowiedział się o ich chwalebnym udziale w tym wydarzeniu. Z początku miał wątpliwości, ale przekonał się, gdy weterani pokazali mu zrobione przez siebie zdjęcia.
442 Pułk Piechoty Armii Amerykańskiej
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
22
Jeżeli mieliby kręcić znani reżyserzy to chce 
Bombardowanie Chongqingu(chinole z japońcami).(pacyfik)
Bitwa o Manilę(amerykańsko filipińska armia nakurwia kitajców)
Cała Kampania w Birmie.(pacyfik)
Gangi Goryli. (Pacyfik)
Walki Australijczyków w  Nowej Gwinei.(pacyfik)
Bitwa o Anzio(włochy)
Operacja Husky(Włochy)
Bitwa o Kołobrzeg.(Polska)
Ewakuacja Tallinna(front wschodni)
Bitwa o Luzon(pacyfik)
Marsz Bataan(tak wiem że kiedyś kręcil to ale chce wersje współczesną)(pacyfik)
Oblężenie Budapesztu(front wschodni)
Walki o Wyspy Aleuckie(Amerykanie się leją z japońcami na Alasce)
Bitwa nad Sutjeską (Jugosławia)
Kampania na Wyspach Salomon,(pacyfik)
Operacja Gomora,(europa zachodnia)
Bitwa o Salerno,(włochy)
Kampania o Borneo(pacyfik)
Bombardowanie Darwin( pacyfik)
Walki o Wyspy Marshalla(pacyfik)
Operacja Avalanche(włochy)
Kampania tunezyjska(afryka)
Rosyjska ofensywa w rejonie Lubina(Polska)
Bitwa o Kohimę(pacyfik)
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
5
Walki o Wyspy Gilberta 1943 rok
Bateria główna USS Maryland (BB-46) podczas ostrzału atolu Tarawa 20 listopada 1943 roku.
Walki o Wyspy Gilberta 1943 rok
USS Tennessee bombardujący Tarawę.
Walki o Wyspy Gilberta 1943 rok
Okręty desantowe i wsparcia przy atolu Tarawa.
Walki o Wyspy Gilberta 1943 rok
Żołnierze zaokrętowani na barce desantowej LCVP zmierzają w kierunku punktu desantowego podczas walk o Wyspy Gilberta.
Walki o Wyspy Gilberta 1943 rok
Zaopatrzenie rozładowywane na wybrzeżu Tarawy z wykorzystaniem rampy dla wodnosamolotów.
Walki o Wyspy Gilberta 1943 rok
Kontradmirał Harry W. Hill, dowódca 53. Grupy Uderzeniowej oraz członkowie jego sztabu obserwują bombardowanie Tarawy z mostka USS Maryland (BB-46) 20 listopada 1943 roku. W tle prowadzące ostrzał działa pancernika.
Walki o Wyspy Gilberta 1943 rok
Gdy dym po bitwie o wyspę Betio w atolu Tarawa opadł, ten mały kotek wygramolił się z wraku japońskiego czołgu. Starszy sierżant Norman T. Hatch z Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych poi kociaka.
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
9
Lotnisko wojskowe 504 w Santo Pietro di Caltagirone było wykorzystywane podczas II wojny światowej do ataków na brytyjskie bazy na Malcie. Tablica ta, odsłonięta w 2012 roku, upamiętnia ofiary masakry więźniów dokonanej przez siły amerykańskie 14 lipca 1943 roku, po zdobyciu lotniska Santo Pietro.
27 czerwca 1943 r., podczas przygotowań wojsk amerykańskich do lądowania na Sycylii, generał Patton wygłosił przemówienie w Comberwell do oficerów 45 Dywizji Piechoty. Niektóre fragmenty były bardzo dosadne, wzywając do nie brania jeńców i strzelania nawet jeśli wrogowie się poddadzą, "nie zwracając uwagi na ich podniesione ręce".
Natychmiastpo lądowaniu na Sycylii 180. pułk 45. dywizji skierował się na lotnisko Biscari (dziś Acate). Po intensywnym bombardowaniu lotnisko zostało otoczone, a 14 lipca 1943 r. obrońcy poddali się.
Niektórzy włoscy lotnicy zostali rozstrzelani na rozkaz sierżanta Horace'a T. Westa z kompanii A i kapitana Johna T. Comptona z kompanii C. W tym czasie zginął również znany niemiecki lekkoatleta Luz Long, przyjaciel Jesse Owensa, który brał udział w Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936 roku. Zginęło ponad 90 osób: 76 włoskich jeńców wojennych, czterech niemieckich artylerzystów i dwunastu cywilów.
Generał Omar Bradley został poinformowany o incydencie i wszczął śledztwo. Sprawcy zostali zidentyfikowani i postawieni przed sądem, a obaj zakwestionowali przemówienie generała Pattona.
West został skazany na dożywocie, a następnie zdegradowany i przywrócony do służby. Zmarł w styczniu 1974 roku. Compton został uniewinniony przez sąd wojenny. Przeniesiony do 179 Pułku Piechoty, zginął 8 listopada 1943 r. pod Monte Cassino.
W dniu 5 kwietnia 1944 r., w rozmowie z inspektorem Ministerstwa Wojny na temat wydarzeń w Biscari, Patton przyznał, że wygłosił dość krwawe przemówienie, ale zrobił to, aby pobudzić ducha walki 45 Dywizji Piechoty. Zaprzeczył jednak, jakoby podżegał do zabijania jeńców. Zbrodnie wojenne popełnione w 1943 roku na Sycylii były wielokrotnie zgłaszane w Stanach Zjednoczonych, podczas gdy we Włoszech wszczęto dochodzenie w 1947 roku, a następnie je zatuszowano. W 2005 roku śledztwo zostało wznowione .
W dniu14 lipca 2012 r. w Santo Pietro umieszczono marmurową tablicę upamiętniającą nazwiska wszystkich włoskich żołnierzy zabitych w masakrze.
Aliancka zbrodnia wojenna
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
29
W lutym 1945 roku stoczona została wielka bitwa miejska o stolicę Filipin - Manilę. Z punktu widzenia zmagań w Europie bitwa nie zaangażowała zbyt dużych sił - amerykańska 6. Armia szturmowała miasto siłami tylko trzech dywizji - jednej piechoty, jednej kawalerii i jednej powietrzno-desantowej, zaś japoński garnizon stanowił ekwiwalent raptem dywizji piechoty - ale pod względem zaciętości i dramatyzmem nie ustępowała Stalingradowi czy Berlinowi. Manila 1945 przeszła do historii jako wielki dramat ludności cywilnej, która masowo padła ofiarą zbrodni wojennych i niszczącego ognia artylerii.
Bitwa na pacyfiku 1945
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
0.084716081619263