Strona 116

Witajcie dzidki. W księdze Ozeasza, rodział 3 znajdziemy fragment:

Pan rzekł do mnie: Pokochaj jeszcze raz kobietę, która innego kocha, łamiąc wiarę małżeńską. Tak miłuje Pan synów Izraela, choć się do bogów obcych zwracają i lubią placki z rodzynkami. (2) Nabyłem ją za piętnaście [syklów] srebrnych, za chomer i letek jęczmienia. (3) I rzekłem do niej: Przez wiele dnia będziesz u mnie, nie będziesz uprawiała nierządu, ani należała do <innego> mężczyzny, a ja się również nie zbliżę do ciebie. (4) Wiele dni bowiem synowie Izraela będą bez króla i bez zwierzchnika, bez ofiary i bez steli, bez efodu i posążków. (5) Lecz potem się nawrócą synowie Izraela i będą szukać Pana Boga swego i króla swego, Dawida; z drżeniem pospieszą do Pana, do Jego dóbr u kresu dni.

Fragment ten jest powiązany z zoną Ozeasza, która go zdradziła, nie jest do końca jasne czy żona wgl. istaniała i czy go zdradziła. Ale istotny jest sam obraz tego, ze Bóg przygarnia ludzi z powrotem do siebie po zdradzie (czczenie obcych bożków) jak Ozeasz przygarnia cudzołożną żonę, dlaczego? Bo kocha i nie może wyrzec się swojej miłości - taki jest Bóg, Jego przymiotem jest miłość i miłosierdzie. Owe placki z rodzynkami to pożywienie, które było składane w ofierze wspólnotowej bogini Asztarcie. Ofiara wspólnotowa była zjadana przez cały lud, była to uczta, dlatego ofiary spozywali nie tylko kapłani, ani nie były palone, ale jadł je cały lud. Uczta ku czci bóstwa.

Ozeasz pisze:
Nabyłem ją za piętnaście [syklów] srebrnych, za chomer i letek jęczmienia.
W sensie ludzkim znaczy to, zę Ozeasz wykupił zone, która wniosła posag z jej rodziny (tak jak to bywało w starożytności a nawet kilkaset lat temu w Europie). W sferze relacji Boga do ludzkości oznacza to zapowiedź tego, ze Bóg wykupi swój lud z niewoli grzechu, uwolni nas od naszych grzechów. Jest to prorcotwo zapowiadające osobę Jezusa Chrystusa i złożoną ofiarę na krzyżu, której dokonał, tym sposobem wykupując Nas z niewoli grzechu.

Ale jak widzimy, mimo, że żona odeszła od Ozeasza (mimo, że ją wykupił), tak samo my mimo wykupienia przez Boga możemy odejśc od NIego i Jego Łaski. Istotne jest to, żę Bóg wciąż czeka ze swoją miłością na moment, kiedy zechcemy do Niego wrócić. On już zapłacił za wszystkie Nasze grzechy, potrzeba nam tylko tego, żebyśmy Mu je oddali, żeby zostały dodane do rachunku.

Z listu do Kolosan
I was, umarłych na skutek występków i "nieobrzezania" waszego [grzesznego] ciała, razem z Nim przywrócił do życia. Darował nam wszystkie występki, skreślił zapis dłużny obciążający nas nakazami. To właśnie, co było naszym przeciwnikiem7, usunął z drogi, przygwoździwszy do krzyża.

Witajcie dzidki. W księdze Ozeasza, rodział 3 znajdziemy fragment:

Pan rzekł do mnie: Pokochaj jeszcze raz kobietę, która innego kocha, łamiąc wiarę małżeńską. Tak miłuje Pan synów Izraela, choć się do bogów obcych zwracają i lubią placki z rodzynkami. (2) Nabyłem ją za piętnaście [syklów] srebrnych, za chomer i letek jęczmienia. (3) I rzekłem do niej: Przez wiele dnia będziesz u mnie, nie będziesz uprawiała nierządu, ani należała do <innego> mężczyzny, a ja się również nie zbliżę do ciebie. (4) Wiele dni bowiem synowie Izraela będą bez króla i bez zwierzchnika, bez ofiary i bez steli, bez efodu i posążków. (5) Lecz potem się nawrócą synowie Izraela i będą szukać Pana Boga swego i króla swego, Dawida; z drżeniem pospieszą do Pana, do Jego dóbr u kresu dni.

Fragment ten jest powiązany z zoną Ozeasza, która go zdradziła, nie jest do końca jasne czy żona wgl. istaniała i czy go zdradziła. Ale istotny jest sam obraz tego, ze Bóg przygarnia ludzi z powrotem do siebie po zdradzie (czczenie obcych bożków) jak Ozeasz przygarnia cudzołożną żonę, dlaczego? Bo kocha i nie może wyrzec się swojej miłości - taki jest Bóg, Jego przymiotem jest miłość i miłosierdzie. Owe placki z rodzynkami to pożywienie, które było składane w ofierze wspólnotowej bogini Asztarcie. Ofiara wspólnotowa była zjadana przez cały lud, była to uczta, dlatego ofiary spozywali nie tylko kapłani, ani nie były palone, ale jadł je cały lud. Uczta ku czci bóstwa.

Ozeasz pisze:
Nabyłem ją za piętnaście [syklów] srebrnych, za chomer i letek jęczmienia.
W sensie ludzkim znaczy to, zę Ozeasz wykupił zone, która wniosła posag z jej rodziny (tak jak to bywało w starożytności a nawet kilkaset lat temu w Europie). W sferze relacji Boga do ludzkości oznacza to zapowiedź tego, ze Bóg wykupi swój lud z niewoli grzechu, uwolni nas od naszych grzechów. Jest to prorcotwo zapowiadające osobę Jezusa Chrystusa i złożoną ofiarę na krzyżu, której dokonał, tym sposobem wykupując Nas z niewoli grzechu.

Ale jak widzimy, mimo, że żona odeszła od Ozeasza (mimo, że ją wykupił), tak samo my mimo wykupienia przez Boga możemy odejśc od NIego i Jego Łaski. Istotne jest to, żę Bóg wciąż czeka ze swoją miłością na moment, kiedy zechcemy do Niego wrócić. On już zapłacił za wszystkie Nasze grzechy, potrzeba nam tylko tego, żebyśmy Mu je oddali, żeby zostały dodane do rachunku.

Z listu do Kolosan
I was, umarłych na skutek występków i "nieobrzezania" waszego [grzesznego] ciała, razem z Nim przywrócił do życia. Darował nam wszystkie występki, skreślił zapis dłużny obciążający nas nakazami. To właśnie, co było naszym przeciwnikiem7, usunął z drogi, przygwoździwszy do krzyża.

1. Zanim Bóg dał Prawo to ludzi obowiązywało prawo naturalne, sumienie. Takie prawo obowiązywało również pogan, którzy nie dostali Prawa. Zatem można powiedzieć, że w pewnym sensie ludzie, którzy nie mieli prawa, byli traktowani lżej, zresztą potwierdza to Jezus mówiąc: Zaprawdę powiadam wam: Lżej będzie ziemi sodomskiej i gomorskiej w dzień sądu niż temu miastu. A to dlatego, że były to miasta pogańskie. Im niewiele dano, dlatego wymaga się od nich mniej. Nie znaczy, że te miasta będą miały lekko, bo jednak występowały przeciw naturze, przeciw prawu naturalnemu i nie szły za prawem naturalnym. Ale Żydzi robiąc to samo będą mieli ciężej niż oni, bo Żydzi mieli Prawo, więc jak pisze Święty Paweł Komu wiele dano od tego wiele wymagać się będzie, komu mało dano od tego mniej. Pismo Święte mówi też, że Żydzi czynili nawet gorsze rzeczy niż poganie, tym bardziej będzie im ciężej. Najwięcej będzie się wymagać od chrześcijan, którym dano poznać pełnię objawienia Boga przez Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym. Dlatego też Święty Paweł pisze Biada mi gdybym nie głosił Ewangelii, jest tego świadomy.
2. Istotne też jest to, że zanim dano prawo już została dana obietnica usprawiedliwienia z wiary. Bazując na przykładzie Abrahama (a nawet Noego) widzimy, że sama wiara, mimo grzeszności tych ludzi doprowadziła Noego do przeżycia potopu, a Abrahama do otrzymania upragnionego syna zrodzonego z Sary. Zatem najpierw została dana obietnica usprawiedliwienia z wiary. Jest to zatem proroctwo zapowiadające przyjście Jezusa, który przynosi usprawiedliwienie z wiary. Po Abrahamie Mojżesz otrzymał Prawo, aby ludzie na przykładzie Żydów (i sami Żydzi) mogli sobie uświadomić, że sami z siebie nigdy nie zasłużymy na usprawiedliwienie, bo nie jesteśmy w stanie wypełniać w pełni prawa ani naturalnego, ani Prawa z Synaju. I gdy ludzkość była gotowa na otrzymanie tej Łaski, Bóg posłał swego Syna jednorodzonego, aby każdy, kto w Niego wierzy nie zginął, ale miał życie wieczne.

Dzidki kolejny fragment z księgi Amosa

2. Z [Am 5, 8-9] Ten, co uczynił Plejady i Oriona, przemienia ciemności w świt poranka, a dzień w noc zamienia. Ten, co przywołuje wody morskie, rozlewa je po powierzchni ziemi. Nosi On imię Pan. On niszczy siłacza i zniszczenie sprowadza na twierdze.
a. Pan każdą ciemność przemienia w jasność, tylko On jest światłem dla nas w naszym życiu, tak często pełnym cierpienia, bólu i zmartwień. On niszczy siłacza, on niszczy Pana tego świata, króla kłamstwa.
b. Dzień w noc zamienia – Bóg dopuszcza ciemność, po pierwsze, dlatego, bo my sami, jako ludzie, umiłowaliśmy ciemność i ją często wybieramy, więc Bóg szanuje naszą wolną wolę. Po drugie, dlatego, bo przez ciemność może ujawnić się chwała i miłość Boga, który w odpowiednim czasie, gdy wezwiemy jego Imienia przyjdzie ze światłem. Mimo tego, że dopuszcza działanie szatana (bo dał mu wolną wolę, i kocha go tak samo jak każde ze swoich stworzeń) to Bóg panuje nad światem, dlatego powinnismy Mu zaufać, gdyż On chce naszego dobra.
c. On przywołuje wody morskie. Woda jest źródłem życia, symbolem oczyszczenia. Pan rozdziela pomiędzy stworzenie radość, życie i dobro. „Tam gdzie wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska”.
d. Niszczy siłacza, prorok ma na myśli stawanie Boga w obronie wyzyskiwanych przez bogatych i zamożnych w tamtym czasie w Izraelu. Prork zapowiada im, ze ich grzechy w końcu przyniosą swoje konsekwencje. Biedni natomiast mają zostać podniesieni na duchu i pocieszeni. Bóg staje po ich stronie. Nie znaczy to, że zsyła karę na tych bogatych, bo oni sami oddalając się od Niego, grzesząc zaciągają na siebie konsekwencje swoich grzechów. „Zapłatą za grzech jest śmierć”. Zleceniodawcą grzechu jest szatan, a zleceniobiorcą człowiek. Zatem więc za grzech śmiercią płaci człowiekowi szatan, a nie Bóg, który ma lekarstwo na tę śmierć. Pytanie czy to lekarstwo od Niego przyjmujemy?

Dzidki dzisiaj chciałem się podzielić przemyśleniami z księgi Amosa 4, 13

Bo to On kształutuje góry i rządzi wichrami, On objawia człowiekowi swoje mysli, stwarza jutrzenkę i ciemność i kroczy po wyżynach ziemi. Pan, Bóg Zastępów, to Jego imię.

Pierwsze co to to, że Bóg daje się poznać w stworzeniu, góach i wichrze, przez jutrzenkę i nawet ciemność, że w otaczającym nas świecie powinniśmy go wielibić i dziekowac Mu, za wszystko, nawet za z pozoru błahe i zwykle rzeczy, jak jutrzenka czy śniadanie, może czasem nawet za te które bolą w jakiś sposób - ciemność. Bo do tej ciemności moze przyjść Bóg, jesli tylko Go wpuscimy. On nie zsyła na nas ciemności, sami w nią wchodzimy, ale gdy tylko przywołamy Jego Imienia przybędzie nam z pomocą - Pan, Bóg Zastępów.
Druga rzecz, najwazniejsza, to On objawia czlowiekowi swoje mysli - zeby te mysli Boga poznać, trzeba z nim spedzac duzo czasu, dzien w dzien na medytacji, również na czytaniu PIsma Św. Ja czesto poddaje sie po 10-15 minutach ciszy - to nie jest łatwe, ale Bóg pomaga nawet w modlitwie. Św Paweł pisze, że tym którzy nie potrafią się modlić sam Duhc (Święty) przyczynia się za nimi w modlitwie i modli się w nich.
Trzecia rzecz, "kroczy po wyzynach ziemi", ciągle jest obok nas, ciagle widzi, ciagle jest blisko, tylko to my czesto sie od Niego odwracamy i nie wyciagamy do NIego dloni, gdy On ją trzyma w naszym kierunku. Jest i patrzy, czeka właśnie na Ciebie.