Czikita (Jesiotr-chan) stoi nad swoim mauzerem (żółty zbiornik IBC w zardzewiałej klatce) w porannej mgle. Zbudowała samodzielnie system dwóch pomp i filtrów. Nagrywa film do telefonu, w którym zapewnia, że ryby (8 amurów + 3 jesiotry) mają się dobrze i że wreszcie wszystko opanowała. Jednocześnie wracają wspomnienia poprzedniej obsady, która wymarła przez błędy (nieosłonięty wlot pompy). Zaczyna obsesyjnie liczyć ryby, nagrywać nocami, budzić się co godzinę, przenosi leżak do obory. Pojawia się pani Borkowa (sąsiadka), potem hodowca z sąsiedniej gminy, który potwierdza, że wszystko jest w porządku i proponuje przeniesienie ryb. Czikita jednak nie potrafi uwierzyć. Liczy w kółko, nagrywa siebie, słyszy w myślach „pamiętaj”, a na koniec pani Borkowa znajduje nietknięte śniadanie przy furtce, podczas gdy z obory dobiega szum pomp i coraz cichszy głos Czikity, która wciąż liczy do ośmiu… i zaczyna od nowa.
inspiracja:
