Tag: #Wodne

Czikita (Jesiotr-chan) stoi nad swoim mauzerem (żółty zbiornik IBC w zardzewiałej klatce) w porannej mgle. Zbudowała samodzielnie system dwóch pomp i filtrów. Nagrywa film do telefonu, w którym zapewnia, że ryby (8 amurów + 3 jesiotry) mają się dobrze i że wreszcie wszystko opanowała. Jednocześnie wracają wspomnienia poprzedniej obsady, która wymarła przez błędy (nieosłonięty wlot pompy). Zaczyna obsesyjnie liczyć ryby, nagrywać nocami, budzić się co godzinę, przenosi leżak do obory. Pojawia się pani Borkowa (sąsiadka), potem hodowca z sąsiedniej gminy, który potwierdza, że wszystko jest w porządku i proponuje przeniesienie ryb. Czikita jednak nie potrafi uwierzyć. Liczy w kółko, nagrywa siebie, słyszy w myślach „pamiętaj”, a na koniec pani Borkowa znajduje nietknięte śniadanie przy furtce, podczas gdy z obory dobiega szum pomp i coraz cichszy głos Czikity, która wciąż liczy do ośmiu… i zaczyna od nowa.

inspiracja:

jak ktoś chce całość zapraszam do choroszczy: 
https://youtu.be/eHwX4hJM8_A

Czikita próbuje odzyskać historyczne koło wodne swojego pra‑dziadka z 1962 roku. Zamiast pozwolenia urzędnicy uznają jej opowieści o jesiotrach, duchach i rekonstrukcji za „niepokojące” i wysyłają ją prosto do szpitala w Choroszczy.

oczywiście inspiracja:

jestem ciekaw czy fajnie wyszło czy nie :D

Czikita – dziewczyna, która kocha swoje jesiotry jak rodzinę – wyjeżdża w delegację.
Ósmego dnia dostaje telefon: cztery ryby zginęły.
Potem zaczynają się rzeczy, których nie da się wytłumaczyć.
Sobowtór w zdjęciach. Głos z dwóch miejsc. Woda w hotelu. Sześciopalczasty odcisk.
I cień szesnastej ryby, która nigdy nie powinna istnieć.

inspiracja: 

hansior dzięki za trzymanie ręki na pulsie :)

Czikita  odkrywa, że stary traktor, mokre ślady, czarny kot i cztery amury nie są tylko wspomnieniami…

Inspiracja: 

W pełnym psychologicznym horrorze anime Czikita (Jesiotr-Chan) staje przed starym mauzerem o świcie… i nic już nie będzie takie samo.

Amur-Kun wraca z głębin.
Biały Jesiotr przemawia.
Pamięć wraca – ale za jaką cenę?

Inspiracja: 
Dzisiaj trochę więcej dowolności wzięte z ogólu dokonań jesiotrowego ksiecia, jest dynamiczniej, troche mi się nie podoba, nawet gorzej niż ostatni, ale zobaczymy :D

Opis: Czikita odkrywa, że stary mauzer na gospodarstwie kryje mroczną pętlę. Te same imiona ryb, ta sama historia, ta sama ona… 5 lat wcześniej.

inspiracja

W deszczowym gospodarstwie Czikita (Jesiotr-chan) mierzy ogrodzenie wokół czarnego stawu. Plan mówi 38… ale rzeczywistość daje 39. Każdy słup, każdy dźwięk pompy i każdy bolesny krok prowadzą ją coraz głębiej w koszmar, którego nikt we wsi nie chce pamiętać.

oczywiście inspiracja

o chuj chodzi z jesiotrami:

https://jbzd.com.pl/tag/98959/jesiotr

https://pomagam.pl/9ftpne

https://jbzd.com.pl/obr/4473330/kolo-wodne


w wersji tl;dr czikit w tym roku nie buduje basenu, ani nie testuje mozliwośći ile czasu można spędzić w wannie z wodą, po prostu rucha jesiotry

W stodole Czikity coś się porusza pod deskami — nie woda, nie filtr, tylko ziemia pełna życia. Mrówki wychodzą z pęknięć, tworząc wzory, które przypominają rybę, i zaczynają szeptać o liczbach, których człowiek nie pojmie. Gdy noc zapada, Czikita odkrywa, że niektóre kolonie nie tylko chodzą — one patrzą.

PS. Tym razem wyszło prawie jakby to sam jesiotrowy książe podkładał narrację. Tak więc ostrzegałem. 

oczywiście inspiracja: 

PS2: w kontynunacji z mrówkami postaram się juz wrócić do starego stylu, ale nie przeciągająć scen. 

W lodowej stodole Czikita spotyka jesiotra, który nie powinien istnieć. Mleczny Albatros mówi, a jego głos brzmi jak echo z dna basenu. To nie sen — to powrót pamięci, której nie da się odfiltrować.


Uwaga: 
Bezpośrednia kontynuacja poprzedniego odcnika. Z Amoniakiem nie można przesadzać ,wyszło prawie 20 min. 

W stodole Czikity woda zaczyna żyć własnym życiem — z basenu unosi się świetlista postać, a ryby krążą jak w rytuale. Każdy pomiar amoniaku przynosi inne wartości, jakby sama natura próbowała coś powiedzieć. Jesiotr‑Chan odkrywa, że filtr nie oczyści wszystkiego — niektóre rzeczy trzeba wypłukać z pamięci.

Wujek wraca po latach, a Jesiotr‑Chan musi zmierzyć się z cieniem, który zna jej dom lepiej niż ona sama. W deszczu i czerwonym świetle stodoły granica między rodziną a intruzem zaczyna się rozmywać. Każdy krok, każda kropla — to próba kalibracji strachu, którego nie da się wypłoszyć.

inspiracja:

Wczoraj minęły dokładnie 2 msc od pierwszego filmu, i od tego czasu mamy 31 filmów, nie spodziewałem się że to tak daleko zajdzie xD
Ale jesiotrowy książe to nieskończona ilosć pomysłow :D